Βιογραφικό Νικολάου Μουτσόπουλου

Ο Νικόλαος Μουτσόπουλος, υιός του Κωνσταντίνου Μουτσόπουλου και της Πιπίνας-Κλεοπάτρας Δεληβοριά, γεννήθηκε στην Αθήνα το 1927. Σπούδασε στην Αρχιτεκτονική Σχολή του Ε.Μ. Πολυτεχνείου, όπου και επρώτευσε.

Στην Αρχιτεκτονική Σχολή του Μετσοβίου είχε σοφούς διδασκάλους· τον Αναστάσιο Ορλάνδο, τον Δημήτριο Πικιώνη, τον Παναγιώτη Μιχελή, τον Νικολή Χατζηκυριάκο-Γκίκα, τον Σπύρο Παπαλουκά, τον Γιάννη Τσαρούχη και άλλους. Μετά το πέρας των σπουδών του στην Αρχιτεκτονική Σχολή του Μετσοβίου (1953), συνέχισε με υποτροφία μεταπτυχιακές σπουδές στο Παρίσι στην Σορβόννη όπου παρακολούθησε τα μαθήματα Αρχαιολογίας στο Ινστιτούτο Τέχνης και Αρχαιολογίας, με τον Charle Picard, τον Andre Grabar και τον Paul Lemerle. Επιστρέφοντας υπέβαλε προς έγκριση τη διδακτορική του διατριβή με θέμα: «Η Αρχιτεκτονική των εκκλησιών και των μοναστηρίων της Γορτυνίας», η οποία βαθμολογήθηκε με «άριστα» και με πρόταση του Αναστάσιου Ορλάνδου εξεδόθει στη σειρά των δημοσιευμάτων της Αρχαιολογικής Εταιρείας.

Μετά τη δημοσίευση της διατριβής του διορίσθηκε επιμελητής στην έδρα της Αρχιτεκτονικής Μορφολογίας και Ρυθμολογίας και μετά διετία υπέβαλε τη διατριβή του για υφηγεσία με τίτλο: «Αρχιτεκτονικά μνημεία της Αρχαίας Βούρας» (στην περιοχή της Ελίκης στην Αιγιαλεία).

Παράλληλα προσελήφθη από τον Κωνσταντίνο Δοξιάδη στην αρχικό πυρήνα τεχνικών επιστημόνων και μελέτησε πολεοδομικά σχέδια πόλεων και οικισμών του Ιράκ. Τότε ασχολήθηκε ειδικότερα με την Βασόρα (Basra).

Το 1958 εξελέγει παμψηφεί τακτικός καθηγητής στη νεοσύστατη Αρχιτεκτονική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, στην έδρα Αρχιτεκτονικής Μορφολογίας και Ρυθμολογίας όπου εδίδαξε όλα τα σχετικά μαθήματα μέχρι το 1996, έτος της συνταξιοδότησεώς του. Το Δίπλωμα της Θεολογίας έλαβε από τη Θεολογική Σχολή του ΑΠΘ, το 1963.

Διετέλεσε:

• Διευθυντής του Εργαστηρίου Αρχιτεκτονικής Μορφολογίας και Ρυθμολογίας και του Μουσείου Αρχιτεκτονικής του Τμήματος Αρχιτεκτονικής της Πολυτεχνικής Σχολής του Α.Π.Θ.
• Συγκλητικός του Α.Π.Θ.: 1961-62, 1971-72 και 1977-78.
• Κοσμήτορας της Πολυτεχνικής Σχολής του Α.Π.Θ. Το 1963-64.
• Μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Κέντρου Βυζαντινών Ερευνών της Φιλοσοφικής Σχολής του Α.Π.Θ., από την ίδρυσή του μέχρι το έτος 1981 και πρόεδρός του κατά τα πανεπιστημιακά έτη 1975-76, 1979-80 και 1989-1991.

Εκτός από τα μαθήματα Αρχιτεκτονικής Μορφολογίας και Ιστορίας Αρχιτεκτονικής ιδίως κατά την πρώτη δεκαετία λειτουργίας της Σχολής εδίδαξε κατ’ ανάθεση το μάθημα των Αρχιτεκτονικών συνθέσεων κατά το πανεπιστημιακό έτος 1959-60, το μάθημα της Διακοσμητικής κατά το έτος 1966-1967 και το μάθημα της Πολεοδομίας κατά τα πανεπιστημιακά έτη 1968-1969 μέχρι το 1977.

Παράλληλα είχε κληθεί από διάφορα Πανεπιστήμια και Ινστιτούτα να δώσει διαλέξεις σε θέματα σχετικά με τα αντικείμενα των Επιστημονικών του Ερευνών (Πολυτεχνείο Σκοπίων: 20.4.1964, στο Ινστιτούτο Παραδοσιακής Αρχιτεκτονικής I.CO.MO.S -C.I.A.V. της Φιλιππουπόλεως, στη Σχολή Πολεοδομίας στην Τσάντιγκαρ των Ινδιών, στο Παρίσι, στο Λουξεμβούργο, στη Σόφια, στην Κωνσταντινούπολη, στην Άγκυρα, στο Πανεπιστήμιο της Μέσης Ανατολής).

Δίδαξε σε μεταπτυχιακό Σεμινάριο αναστηλώσεως του Πολυτεχνείου της Νεαπόλεως ύστερα από πρόσκληση του γνωστού διευθυντή καθηγητή και προέδρου του I.CO.MO.S. Roberto di Stefano (9.4.1986).

Στο Σεμινάριο Αναστηλώσεως και Προστασίας Παραδοσιακών Οικισμών που πραγματοποιήθηκε στη Μεδίνα της Τύνιδος έλαβε μέρος ως εμπειρογνώμων της UNESCO και ανέπτυξε το θέμα: ¨Η αναβίωση των παραδοσιακών οικισμών μελέτης¨(12.3.1986). της Χαλκιδικής.

Εργάστηκε ως εμπειρογνώμων του Παναγίου Τάφου και είχε έτσι την ευκαιρία να επισκεφθεί στην Ιορδανία την Πέτρα και να μελετήσει τα μνημεία με συνοδεία του Γενικού Διευθυντή Αρχαιοτήτων Dr Fawzi Zayadin.

Δίδαξε, επίσης, το μάθημα της Χριστιανικής και Βυζαντινής Αρχαιολογίας στη Θεολογική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου, κατά το ακαδημαϊκό έτος 1959-1960.

Κατά το διάστημα της τριακονταπενταετίας που υπηρέτησε στο Τμήμα Αρχιτεκτόνων οργάνωσε Αρχείο Αρχιτεκτονικών Σχεδίων το οποίο, ύστερα από τις αλλαγές που έγιναν στο τομέα ¨IV¨του Τμήματος παραχωρήθηκε στο Δήμο Βέροιας ο οποίος το τοποθέτησε στο ειδικά αναστηλωμένο με επίβλεψη του καθηγητή Ν.Κ.Μ. τριώροφο ιστορικό κτίριο στο οποίο το Αρχείο θα μηχανογραφηθεί ώστε να γίνει προσπελάσιμο σε ειδικούς ερευνητές.

Παράλληλα οργάνωσε και Μουσείο Προπλασμάτων παραδοσιακών αρχιτεκτονικών κτισμάτων της Μακεδονίας (αγροτικών, αστικών, εκκλησιαστικών). Τα προπλάσματα, αφού συντηρήθηκαν εκτέθηκαν στο γνωστό Λαογραφικό Μουσείο του Συλλόγου Γραμμάτων και Τεχνών της Κοζάνης και στη συνέχεια μεταφέρθηκαν και εκτίθενται στο Λαογραφικό και Εθνολογικό Μουσείο της Θεσσαλονίκης. Ασχολήθηκε, επίσης, ιδιαίτερα και με Βυζαντινά Αρχιτεκτονικά μνημεία, φρουριακής, εκκλησιαστικής και της παραδοσιακής Αρχιτεκτονικής.